حضرت ارباب سلام...

می خواهم برای یکبار هم که شده حرف هیچ کس غیر از خدا را گوش نکنم .
می خواهم این بار از هیچ بنی آدمی ، رب النوع نسازم .
می خواهم از عقلم و قلبم ( حتی برای یکبار هم که شده ) درست استفاده کنم .
اصلا می خواهم از خود  سیدالشهدا ع  بپرسم ، که به این همه حیرانی ام پاسخی باشد :
حضرت ارباب ،حسین ابن علی ابن ابیطالب ع ، سلام !

آقای من ! مدتهاست که مردم کشورم از بسیار وقایع گله مندند . از فقر ، از فساد ، از تبعیض ، از دروغ . . . ( شما که بهتر می دانید ) .

مدتی پیش در همین مملکت انتخاباتی شد ، عده ای از مردم کشورم به نتیجه ی این انتخابات معترض بودند . تصورشان بر تقلب بود . آرام و بی صدا به خیابان ها آمدند و اجتماع کردند . نه فحش دادند ، نه بی ادبی کردند و نه به بیت المال آسیب رساندند  ( شما که بهتر می دانید ) .

بعد زعیمان کشورم پاسخ دادند که "  بررسی شد و نتیجه اینکه همه چیز صحیح و خارج از قلب و تقلب بوده است . "بعضی هامان مجاب شدیم  ، اما بعضی دیگرمان قانع نشدیم و به خیابان ها آمدیم .

این بار دیگر بیرون آمدنمان جرم شد . کتکمان زدند ، حبسمان کردند ، شکنجه مان دادند و حتی خونمان را ریختند ( شما که بهتر می دانید ) .

صدا و سیمایشان تا میتوانست علیه تظاهرات روز یکشنبه بد گفت و بد گفت و بد گفت و تمامی آشوب ها را به گردن ما انداخت و پس از آن تا میتوانست از راهپیمایی روز چهارشنبه خوب گفت و خوب گفت و خوب گفت تا جایی که خود من هم ... .
آقای من آن ها به بهانه واکنش به حتک حرمت عده ای به شما در روز عاشورا مردم فریب خورده را به خیابان ریختند تا فقط و فقط و فقط از منافق خودشان دفاع کنند نه چیز دیگری.آیا این کار آن ها همان قرآن بسر نیزه کردن سپاه کفر در جنگ صفین که بسیاری از مسلمانان سست ایمان را فریب داد نیست؟ ( شما که بهتر می دانید ) .

و حالا هم تا میتوانند در نماز جمعه هایشان فقط امثال جنتی ها و خاتمی ها را میاورد که فقط با یک چشم به قضیه مینگرند و در حکم ناعدالتی هرچه از دهانشان در می آید علیه ما می گویند تا جایی که رنگ سبز اهل بیتتان را سبز عموی میدانند و در شعارهایشان بارها آن را تکرار میکنند... (واقعا گستاخی تا چه حد....)

و حالا هم که مراجع تقلید ما را دانه دانه تبعید میکنند ( شما که بهتر می دانید ) .

آقای من ! خواهش می کنم صاف و صریح به من و ما بگو که اگر شما بودید ، کاری می کردید که قانع شویم یا ما را کتک می زدید ؟ دوباره و سه باره و صدباره با ما حرف می زدید یا حبسمان می کردید ؟ داور مرضی الطرفینی می گذاشتید برای تشکیک های ما یا حکم می کردید که اشخاص مورد وثوق شما (و نه مورد وثوق طرفین) مسئله را پیگیری کنند ؟

آقای من تو را به خدا بگو شما چه می کردید ؟

قصه به اینجا ختم نشد ( شما که بهتر می دانید ) .

هی تکرار و تکرار و تکرار تا اینکه ظهر عاشورا شد ، روز عزای شما .

جماعتی که قانع نشده بودند ، دوباره بیرون آمدند . آگاه و نا آگاه ، با سواد و بی سواد ، هوشیار و مست

ناگهان عده ای ( و البته نه همه ) در ظهر ارتفاع ادب ، بی ادبی کردند . سوت زدند ، کف زدند ( یا هر چه که صدا و سیما می گوید ) . جماعت زور هم ، هر که را بغضی داشت ، زدند و بستند و خفه کردند . حتی دوباره خون ریختند ( شما که بهتر می دانید ) .

آقای من ! حالا چند روز است که این سوال طاقتم را برده .

کدام بد است و کدام بدتر ؟ کف زدن یا خون ریختن ؟ سوت زدن یا شکنجه دادن ؟ سوال کردن یا بی پاسخ گذاشتن ؟ . . .

آقای من ، ارباب من ، حضرت معشوق !

 وقتی اشاره ی شما را به سیره ی مکتوب آل الله ( و نه تاویل ها و تحلیل ها ) می بینم و می خوانم ، پاسخم را می فهمم . وقتی می خوانم که جاهلی در مسجد به حضرت پدرتان ( امیر المومنین علی ع ) بی ادبی می کند ( و اصحاب قصد برخورد دارند ) حضرت مولا (ع ) عتاب  می کنند که " او تنها یک فحش داده و قصاصش همان یک فحش است و البته گذشت بهتر است ".

وقتی می خوانم که جاهل تری بر سر اشرف انبیا و اولیا ( رسول مهربانی و کرامت ) زباله می ریزد و او در هنگام بیماری اش به عیادت می رود ، از این همه سوال که از شما پرسیدم خجالت می کشم .

آقای من ! از این که صبور و آرام  به این همه گستاخی و بی ادبی ام ، گوش دادی و اجازه ندادی که کسی ( حتی به بهانه ی دفاع از شما ) توی دهن من بزند ، ممنون و منت دارم .