هشتمین دوره مسابقات لیگ برتر - سال 1387

یک جان، یک جام
قهرمانی دراماتیک استقلال در مشهد مقدس

15 مردادماه سال 1387 آغاز هشتمین دوره رقابت‌های لیگ برتر بود، مسابقاتی که نخستین آزمون رسمی فدراسیون جدید که ریاست سازمان لیگ آن برعهده عزیز محمدی بود، محسوب می شد.
استقلال با هدایت امیر قلعه نویی به میدان آمد و سایپا هدایت تیمش را به بازیکن مشهور فوتبال آلمان "لیت بارسکی" سپرده بود. در پرسپولیس اما حاشیه‌ها بیداد می کرد. حبیب کاشانی مدیرعامل موفق این باشگاه استعفا کرده بود و هدایتی به عنوان رئیس هیئت مدیره و مصطفوی با سمت مدیرعامل به پرسپولیس آمده بودند.
پول‌های هدایتی باعث شد قطبی که پس از قهرمانی پرسپولیس از این تیم جدا شده بود، با قراردادی عجیب باردیگر هدایت این تیم را برعهده بگیرد اما عملکرد نه چندان خوب این مربی، تغییر رفتار غیرمنتظره وی و در نهایت حاشیه‌های بسیار باعث شد وی در پایان هفته چهاردهم و توقف خانگی برابر صبای قم از این تیم جداشده و افشین پیروانی ابتدا به عنوان سرمربی موقت و در ادامه به عنوان سرمربی قطعی هدایت سرخپوشان را در لیگ برعهده بگیرد.
البته این پایان حاشیه‌های فنی و مدیریتی پرسپولیس نبود زیرا اوج درگیری‌های پشت پرده هدایتی و مصطفوی، زمینه استعفای(بخوانید برکناری) مصطفوی و جانشینی عباس انصاریفرد در تاریخ شانزدهم دیماه سال 87 را فراهم کرد. مدیرعامل جدید هم که از همان روزهای نخست، از جذب یک مربی کارآمد برای پرسپولیس سخن گفته بود، پس از مطرح کردن اسامی مختلف، در نهایت "نلو وینگادا" را به عنوان سرمربی پرسپولیس اعلام کرد.
موفق نبودن این مربی در پرسپولیس باعث شد سرخپوشان در نهایت با قرار گرفتن در رتبه پنجم لیگ، حذف از جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا، سال 87 را با تلخی به پایان رسانده و حتی نتوانند یکی از 4 سهمیه فوتبال ایران برای حضور در لیگ قهرمانان فصل بعد را هم به دست آورند.
در روزهای ناکامی سرخپوشان، ذوب آهنی‌ها با مربی خوش فکر خود، ابراهیم زاده و مدیریت بسیار خوب سعید آذری، خیلی زود خود را به عنوان یکی از مدعیان قهرمانی لیگ مطرح کردند ولی رقیبی سرسخت به نام استقلال داشتند.
رقابت این تیم تا هفته سی و سوم(ماقبل پایانی) ادامه داشت اما در این هفته توقف خانگی استقلال برابر سایپا و پیروزی 3 بر صفر ذوب آهن برابر ملوان، اختلاف امتیاز دو تیم را به 3 امتیاز رساند تا بسیاری از آبی پوشان از کسب عنوان قهرمانی کاملا ناامید شوند.

البته جو سازی‌ استقلال که از هفته‌ها پیش شروع شده بود و دو تیم ذوب آهن و فولاد که در هفته آخر برابر هم قرار می گرفتند را علنا به تبانی متهم کرده بود، حساسیت‌های مسابقه هفته آخر لیگ را ببیشتر کرده بود.
برخلاف انتظار همگان اما ناگهان اتفاقات بسیار عجیبی در هفته آخر رخ داد. شکست غیر منتظره 4 بر یک ذوب آهن برابر فولاد و پیروزی یک بر صفر استقلال در مشهد برابر پیام با تک جانوآریو، زمینه ساز قهرمانی رویایی و با تکیه بر تفاضل گل استقلالی ها شد.لیگ هفتم در حالی با قهرمانی دراماتیک استقلال به پایان رسید که کمتر کسی فکر می کرد آبی پوشان فاتح این مسابقات شوند.
ذوب آهنی ها البته با قهرمانی در جام حذفی و آسیایی کردن سپاهان، موفق ترین تیم لیگ هشتم نام گرفتند اما ابراهیم زاده هیچ زمان از دست دادن قهرمانی در روز پایانی لیگ را فراموش نخواهد کرد.
در انتهای جدول هم پیام مشهد، داماش گیلان و برق شیراز به دسته پایین تر سقوط کردند و استیل آذین و تراکتورسازی به عنوان قهرمانان گروه‌های دوگانه لیگ دسته اول و شاهین بوشهر به عنوان تیم برتر مرحله پلی آف، جواز حضور در لیگ هشتم را کسب کردند.
همچنین در پایان این مسابقات آرش برهانی از تیم استقلال با 21 گل زه آقای گل لیگ لقب گرفت و با رکورد 21 گل زده عنایتی در لیگ ششم برابری کرد اما نتوانست رکورد این بازیکن را بشکند!

یک جان، یک جام

جالب ترین اتفاق این دوره از لیگ این بود که جام قهرمانی از جاده جنوب به شمال رفت تا تهرانی ها جام از دست رفته را در روز آخر پس بگیرند و با خودشان به تهران بیاورند.شاید خود استقلالی ها هم فکر نمی کردند فولاد خوزستان در بازی ای که هیچ اهمیتی برایش نداشت تا این حد جدی بازی کند و جدی ترین مدعی قهرمانی را با نتیجه ای شاید باورنکردنی شکست دهد اما این اتفاق افتاد تا مثل سال قبل یک تیم محبوب پایتخت در ثانیه ها و دقایق آخر قهرمانی را جشن بگیرد.

در طی حدود 110 دقیقه قهرمانی چهار بار دست به دست شد تا در نهایت در دست آبی ها قرار گیرد. زمانی که بازی های فولاد خوزستان- ذوب آهن اصفهان و پیام خراسان- استقلال تهران شروع شد ذوب آهن قهرمان بود و در دقیقه پنجم بازی ها اما جام به دست آبی ها رسید. در دقیقه 72 ذوب آهنی ها جام را پس گرفتند ولی سه دقیقه بعد جام را به آبی ها دادند و این بار آبی ها نگذاشتند جام از دست آنها بیرون برود. استقلال بازی در مشهد را با استرس شروع کرد. غیبت پنج بازیکن آبی ها (بیژن کوشکی، پژمان منتظری، هاشم بیگ زاده، مجتبی جباری و سیاوش اکبرپور) به همراه پیش بودن سه امتیازی ذوب آهنی ها باعث شده بود استقلالی ها بازی را خیلی مقتدرانه شروع نکنند اما زمانی که خبر گل زودهنگام نادر احمدی در اهواز در استادیوم مشهد پیچید استقلالی ها باور کردند که می توانند با پیروزی بر پیام خراسان قهرمان لیگ برتر شوند.
استقلال که در خط حمله خود از زوج آرش برهانی و علی علیزاده استفاده می کرد سعی می کرد با ارسال های منیعی و حیدری از دو طرف و با اضافه شدن هافبک های خود در زمان حمله به گل برسد. در نقطه مقابل پیامی ها تنها با سه نفر (آرفی، کوشکی و...) به صورت ضدحمله به دروازه آبی ها نظر داشتند. ضدحمله های پیام و به خصوص حرکات آرفی باعث می شد استقلال نتواند با تعداد نفرات زیاد به دروازه مشهدی ها حمله کند اما در نهایت و قبل از پایان نیمه اول استقلال به خواسته اش رسید. حرکت برهانی از راست پس از یک رفت و برگشت توپ را در سمت چپ محوطه جریمه به میثم منیعی رساند و او هم توپ را پشت محوطه جریمه به فابیو جان واریو رساند و ضربه محکم و زیبای مرد برزیلی توپ را به زیر تیرک دروازه پیام دوخت.
با دو گلی که در اهواز و مشهد به ثمر رسیده بود استقلالی ها با رویای قهرمانی به رختکن رفتند. طبیعی بود که آنها در نیمه دوم با استرس بازی کنند و به دفاع بروند. از آن سو پیامی ها که در آستانه سقوط به دسته پایین تر بودند، سعی کردند با گرفتن میانه میدان حملاتی را روی دروازه استقلال طراحی کنند.
در چنین شرایطی و با وجود آنکه پیام در نیمه دوم بیشتر از استقلال توپ را در اختیار داشت اما حرکات آرش برهانی و اشتباهات مکرر مردان میانی پیام باعث می شد شمار حرکات خطرناک آبی ها از میزبان سبزپوش بیشتر باشد. در این لحظات تمام هوش و حواس آبی های داخل میدان و میلیون ها طرفدار آنها به بازی اهواز بود در دقیقه 72 بازی های همزمان اما ناگهان اتفاقی که آنها از آن می ترسیدند اتفاق افتاد. زمانی که مصطفی صالحی نژاد کاپیتان ذوب آهن در اهواز گل مساوی را زد اصفهانی ها جشن شادی گرفتند و برعکس آبی ها در سکوت همراه با ناراحتی فرو رفتند. اما قهرمانی اصفهانی ها فقط چهار دقیقه عمر داشت و احمد آل نعمه - مدافعی که سال بعد را احتمالاً در یکی از دو تیم بزرگ پایتخت خواهد گذراند- با یک ضربه سر اصفهانی ها را مات کرد. رسیدن خبر به مشهد کافی بود که بازی دوباره حساس شود، در حالی که آبی ها هنوز تغییر نتیجه در اهواز را باور نکرده بودند محمد قاضی سومین گل فولاد به ذوب آهن را زد تا مشخص شود سرنوشت قهرمانی در مشهد رقم خواهد خورد. در دقایق پایانی بازی مشهد را استقلال می توانست با خیال راحت ادامه بدهد اما آرش برهانی یک ضربه پنالتی را به طرزی بچگانه از دست داد تا استرس تا آخرین ثانیه ها ادامه یابد.
در حالی که در اهواز فولاد با زدن گل چهارم توسط سجاد فیض اللهی تیر خلاص را به ذوب آهن شلیک کرد استقلالی ها در مشهد با یک دفاع فشرده چهار دقیقه وقت اضافی را به پایان بردند و جشن قهرمانی گرفتند.
به هر حال مثل سال قبل یک تیم محبوب پایتخت تیمی از اصفهان را که نزدیک تر به جام بود ناکام کرد و جام را به تهران آورد. آیا استقلال شایسته ترین تیم برای کسب این جام بود.

اگر فولاد در بازی آخر پرتلاش و مردانه بازی نمی کرد استقلال می توانست جشن قهرمانی بگیرد؟ آیا قهرمانی که تنها به یک گل وابسته بود و بیش از هرچیز به واسطه بازی پاک تیمی دیگر رقم خورد را می توان قهرمانی مقتدرانه نامید؟ اصلاً آیا مهم است که قهرمانی مقتدرانه رقم بخورد یا نه؟
تنها چیزی که در تاریخ می ماند عنوان قهرمانی است پس بهتر است به این سوال ها فکر نکنیم. اما شاید سوالی که باید به آن فکر کرد این است که آیا امیر قلعه نویی با این قهرمانی مجدداً به «ژنرال» هواداران آبی بدل می شود. آیا این قهرمانی به معنای تثبیت جایگاه او در باشگاه آبی ها، فراموش شدن ناکامی های پیاپی آبی ها در آسیا و نیز جنجال های این هفته های اخیر است.
خداحافظی پیام؛ گریان در خانه
شاید اگر نتایج خوب اواخر فصل پیام نبود، همه راضی بودند این تیم سقوط کند. مشخص نبودن مالک واقعی، مشکلات مدیریتی، اوضاع بد مالی و اعتصاب های پیاپی بازیکنان عواملی بودند که باعث شد این تیم از همان اوایل فصل کاندیدای اول سقوط باشد. اما نتایج هفته های آخر بازیکنان و هواداران این تیم را به ماندن در لیگ برتر امیدوار کرد. در حالی که در بازی آخر این تیم آنها تنها به یک امتیاز احتیاج داشتند برابر استقلال تهران مدعی قهرمانی بازی سختی را پشت سر گذاشتند و در نهایت اگرچه ضعیف هم بازی نکردند یک بر صفر مغلوب شدند و پس از اینکه متوجه شدند در بازی های دیگر همزمان تیم های ابومسلم و استقلال اهواز برای فرار از سقوط توانستند نتایج لازم برای ماندن در لیگ برتر را به دست آورند، عزادار سقوط خود شدند. در بازی های دیگر ابومسلم در انزلی با نتیجه صفر - صفر برابر ملوان به تساوی رسید و با همان یک امتیاز در لیگ برتر باقی ماند. استقلال اهواز نیز در شیراز به دنبال پیروزی بود که به نتیجه دلخواه رسید و با 3 گل برق شیراز را شکست داد و باز هم در لیگ برتر باقی ماند.
مس در کرمان توانست با تحمیل شکست سنگین 4 بر صفر به پیکان به عنوان سومین نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیای سال بعد معرفی شود. 

.