لوئیس سوارز (اسپانیا)

تولد: دوم ماه می 1935
محل تولد: لاکرونیا - اسپانیا
باشگاهها: دپورتیوو لاکرونیا(1953)، بارسلونا(61-1953)، اینتر(70-1961) و سامپدوریا(73-1970)
مهمترین افتخارات: قهرمان جام ملت های اروپا 1964، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1964 و 1965، قهرمان جام یوفا 1958 و 1960، قهرمان جام بین قاره ای 1964 و 1965، قهرمان لیگ اسپانیا 1953، 1957 و 1959، قهرمان سری A ایتالیا 1965 و 1966، مرد سال فوتبال اروپا 1960
تیم ملی : 32 بازی، 14 گل
حضور در جام جهانی : دو دوره (1962 و 1966)

پائولو روسی (ایتالیا)

تولد:بیست و سوم سپتامبر 1956
محل تولد:وینچنزا - ایتالیا
باشگاهها:کومو، وینچنزا، پروجا، یوونتوس، میلان، ورونا
مهمترین افتخارات:قهرمان جام جهانی 1982، آقای گل جام جهانی 1982، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1985، قهرمان جام در جام اروپا 1984، قهرمان سوپرجام اروپا 1985، مرد سال اروپا 1982.
تیم ملی ایتالیا : 42بازی،20گل
حضور در جام جهانی : دو دوره (1978 و 1982) - 14 بازی، 9 گل

کوین کیگان (انگلستان)

تولد:چهاردهم فوریه 1951
محل تولد:یورکشایر - انگلستان
باشگاهها:لیورپول، هامبورگ، ساوتهمپتون، نیوکاسل
مهمترین افتخارات:قهرمان جام باشگاههای اروپا 1977، قهرمان جام یوفا 1973 و 1976، قهرمان لیگ انگلیس 1973، 1976 و 1977، قهرمان جام حذفی انگلیس 1974، قهرمان بوندس لیگا 1979، مرد سال فوتبال اروپا 1978 و 1979
تیم ملی انگلیس:63 بازی، 21 گل

کوین کیگان نخستین بار با پیراهن اسکانتورپ یونایتد پا به دنیای فوتبال حرفه ای نهاد و اولین بازی خود را در هفده سالگی تجربه کرد. در سال 1971 او با قراردادی 35 هزار پوندی راهی لیورپول شد و خیلی زود جای خود را به عنوان یک مهاجم آزاد در این تیم تثبیت نمود. دو سال بعد او به همراه لیورپول به مقام قهرمانی لیگ انگلیس دست یافت و در همین سال فاتح جام یوفا شد. در سال 1976 او علاوه بر لیگ انگلیس، مقام قهرمانی جام یوفا را تکرار کرد. او در دیدار نهایی این جام که به پیروزی 4 بر 3 طی دو دیدار رفت و برگشت انجامید دو گل زد تا عامل اصلی قهرمانی تیمش باشد.
فصل بعد او با درخشش فوق تصور خود در مسابقه نهایی جام باشگاههای اروپا، باعث پیروزی لیورپول برمونشن گلادباخ در استادیوم المپیک رم شد. دراین مسابقه نبردی جانانه با برتی فوگتس‌ کاپیتان و مدافع تیم حریف داشت. پس ازاین دیدار، کیگان با رقم 440 هزار پوند به باشگاه هامبورگ آلمان پیوست و در این سال با درخشش در باشگاه جدید توانست عنوان مرد سال اروپا را به دست آورد.
در دومین فصل حضور در هامبورگ، مقام قهرمانی بوندس لیگا و جام حذفی آلمان با درخشش کیگان حاصل شد و او نتوانست برای دومین سال پیاپی برترین بازیکن سال اروپا شود. در سال 1980 هامبورگی‌ها در فینال جام باشگاههای اورپا یک بر صفر مغلوب ناتینگهام فارست شدند و کیگان در پایان فصل از این تیم جدا شد و به ساوتهمپتون پیوست. جام جهانی 1982 اسپانیا آخرین میدان مهم او بود که به علت آسیب دیدگی فقط یک نیمه در این جام بازی کرد و در پایان این رقابت ها پس از انجام 63 بازی برای تیم ملی، از تیم ملی خداحافظی نمود.
پس از دو سال بازی برای نیوکاسل، او در سال 1984 کفشهایش را آویخت و برای همیشه با فوتبال وداع نمود.
در سال 1992، او به نیوکاسل بازگشت و این بار به عنوان سرمربی این تیم موفق شد آنها را به لیگ برتر آورد و به یکی از قدرتهای فوتبال انگلیس بدل سازد. پس از پنج سال حضور در این تیم، استعفا داد و در سال 2000 به عنوان سرمربی، یکبار دیگر به تیم ملی بازگشت ولی شکست در برابر ایتالیا در ویمبلی در جریان رقابتهای مقدماتی جام جهانی 2002 باعث استعفای او از این سمت شد تا بار دیگر به سراغ باشگاههای لیگ برتر برود و این بار بر روی نیمکت منچستر سیتی نشیند.

کارل هاینس رومنیگه (آلمان)

تولد:بیست و پنجم سپتامبر 1955
محل تولد:لیپشتاد- آلمان
باشگاهها:بایرن مونیخ، اینتر، سروت
مهمترین افتخارات:نایب قهرمان جام جهانی 1982 و 1986، قهرمان جام ملتهای اروپا 1980، قهرمان جام باشگاههای اروپا 1975 و 1976، قهرمان جام باشگاههای جهان 1976، مرد سال فوتبال اروپا 1980 و 1981
تیم ملی آلمان: 95 بازی، 45 گل
حضور در جام جهانی:3دوره (1978،1982،1986 ) - 17 بازی ،9 گل

کارل هاینس رومنیگه فوتبال خود را با تیم محلی بوروسیا لیپشتاد آغاز کرد و سپس در سن هجده سالگی به بایرن مونیخ آمد و در سال 1975 به همراه این تیم فاتح جام باشگاههای اروپا شد. البته در مسابقه نهایی در برابر لیدزیونایتد او فرصت بازی نیافت، در عوض سال بعد او نقش موثری در قهرمانی بایرن مونیخ و پیروزی برابر سنت اتین در دیدار نهایی جام باشگاههای اروپا ایفا نمود. او به همراه تیم ملی آلمان در جام جهانی 1978 حضور یافت و هرچند سه گل در این رقابت ها به ثمر رساند (از جمله یک گل بسیار تماشایی برابر مکزیک) ولی تیم ضعیف آلمان توفیقی به دست نیاورد. رومنیگه نخستین بازی ملی خود را دو سال پیش از آن در اکتبر 1976 در کاردیف و برابر تیم ملی ولز انجام داد. پس از ناکامی در جام جهانی او با ارائه بازیهای بسیار درخشان به همراه تیم آلمان فاتح جام ملتهای اروپا در سال 1980 شد. در این سال او با به ثمر رساندن 26 گل آقای گل بوندس لیگا شد و در پایان سال هم عنوان مرد سال فوتبال اروپا را به دست آورد. سال بعد هم او برای بایرن مونیخ 29 گل زد تا این تیم قهرمان بوندس لیگا شود و رومنیگه بار دیگر توپ طلایی بازیکن سال اروپا را به چنگ آورد. در جام جهانی 1982، رومنیگه به عنوان کاپیتان آلمان نقش به سزایی در صعود این تیم به دیدار پایانی ایفاد کرد و در این راه 5 گل به ثمر رساند، ولی در دیدار نهایی او به علت آسیب دیدگی در دقیقه 69 تعویض شد و تیم آلمان هم در نهایت بازی را سه بر یک واگذار نمود. در سال 1984، با قراردادی به ارزش 5/2 میلیون پوند که در زمان خود رکوردی در فوتبال آلمان محسوب می شد به اینتر ایتالیا پیوست و سه فصل برای این تیم بازی کرد. او در ده فصل حضورش در بایرن مونیخ 162 گل به ثمر رساند. در جام جهانی 1986، رومنیگه به علت آسیب دیدگی های متوالی قدرت و تحرک سابق را نداشت ولی با این وجود به همراه تیم ملی آلمان تا دیدار نهایی جام پیش رفت که در آن مسابقه 3 بر 2 شکست خورد و از تیم ملی خدحافظی کرد در حالیکه در 95 بازی، 45 گل برای کشورش به ثمر رسانده بود. فصل 88-1987 آخرین سال حضور او در میدان بود که آن را در باشگاه سروت گذراند و در پایان فصل با فوتبال وداع کرد. بعدها او به کادر مدیریتی باشگاه بایرن مونیخ پیوست و در حال حاضر ریاست این باشگاه بر عهده اوست.

انزو فرانچسکولی (اوروگوئه)

تولد:دوازدهم نوامبر 1961
محل تولد:مونته ویدئو - اروگوئه
باشگاهها:واندرز (اروگوئه)، ریور پلات، راسینگ کلاب، المپیک مارسی، کالیاری، تورینو، ریورپلات
مهمترین افتخارات:قهرمان کوپا آمریکا 1983، 1987 و 1995، قهرمان جوانان آمریکای جنوبی 1981، قهرمان جام لیبرتا دورس 1996، قهرمان لیگ آرژانتین 1986، 1994، 1996 و 1997، قهرمان لیگ فرانسه 1990، مرد سال فوتبال آمریکای جنوبی 1984
تیم ملی اوروگوئه: 73 بازی، 17 گل

آخرین اسطوره فوتبال اروگوئه در سال 1961 در مونته ویدئو به دنیا آمد. انزو فرانچسکولی که در دوران فوتبال خود به EL principe (پرنس) معروف بود، فوتبال حرفه ای را از سال 1980 و در باشگاه واندرز اروگوئه آغاز نمود. یک سال بعد او به همراه تیم جوانان اروگوئه قهرمان آمریکای جنوبی شد و ستاره مسابقات لقب گرفت. در سال 1982 به تیم ریورپلات آرژانتین پیوست و تا سال 1986 برای این تیم 113 بار به میدان رفت و 68 گل به ثمر رساند و در آخرین سال حضورش به مقام قهرمانی لیگ آرژانتین دست یافت. او در سال 1983 به همراه تیم اروگوئه به مقام قهرمانی جام ملتهای آمریکای جنوبی (کوپا آمریکا) دست یافت و این افتخار را در سالهای 1987 و 1995 هم تکرار نمود. فرانچسکولی در جام جهانی 1986 به همراه تیم ملی کشورش حضور یافت. اروگوئه در دور مقدماتی با تساوی یک بر یک مقابل آلمان غربی رقابت ها را آغاز کرد ولی در دیدار دوم اسیر درخشش بازیکنان دانمارک به خصوص پربن الکجائر لارسن شد و 6 بر یک بازی را واگذار نمود. تک گل اروگوئه در این دیدار توسط فرانچسکولی از روی نقطه پنالتی به ثمر رسید. هرچند تیم اروگوئه از گروه خود صعود نمود ولی در مرحله یک هشتم نهایی به رقیب دیرینه خود آرژانتین باخت و حذف شد. فرانچسکولی در سال 1989 به تیم المپیک مارسی که در آن زمان در اوج اقتدار قرار داشت پیوست و با این تیم قهرمان فرانسه شد. در جام جهانی 1990، فرانچسکولی به عنوان کاپیتان تیم ملی اروگوئه دومین حضور خود در این رقابت ها را تجربه نمود، ولی این بار هم شانس با او یار نبود چرا که در مرحله یک هشتم نهایی تیم ایتالیا با پیروزی 2 بر صفر برابر اروگوئه این تیم را حذف نمود. پس از جام جهانی، فرانچسکولی به سری A ایتالیا رفت و به عضویت تیم کالیاری درآمد و در سه فصل حضور خود برای این تیم 17 گل به ثمر رساند. او یک فصل هم در تورینو بازی کرد و در سال 1994 به ریور پلات بازگشت و ضمن کسب سه عنوان قهرمانی در لیگ آرژانتین به همراه این تیم در سال 1996 قهرمان جام باشگاههای آمریکای جنوبی (لیبرتادورس) شد. فرانچسکولی در سال 1997 برای همیشه کفش ها را آویخت. او در آغاز قرن بیستم به آمریکا مهاجرت کرد و در حال حاضر مدیر اجرایی شبکه تلویزیونی گل در این کشور است.

گوردن بنکس (انگلیس)

تولد:سی ام دسامبر 1937
محل تولد:شفیلد - انگلستان
باشگاهها:چسترفیلد، لسترسیتی، استوک سیتی
مهمترین افتخارات:قهرمان جام جهانی 1966، قهرمان جام اتحادیه انگلیس 1964 و 1972، مرد سال فوتبال انگلیس 1972
تیم ملی انگلیس: 73 بازی

خیلی‌ها او را بهترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال پس از یاشین فقید می‌دانند. شاخص‌ترین دروازه‌بان تاریخ فوتبال بریتانیا در سال 1937 در شفیلد به دنیا آمد. بنکس در هجده سالگی با باشگاه چسترفیلد قرار داد بست و چهار سال از دروازه این تیم حراست نمود و در سال 1959 به باشگاه لسترسیتی پیوست. دو سال بعد او در فینال جام حذفی در برابر تاتنهام قرار گرفت ولی با شکست در برابر این تیم، جام قهرمانی را از دست داد. در سال 1963 او برای نخستین باز پیراهن تیم ملی انگلیس را بر تن کرد و در برابر اسکاتلند بازی کرد. البته شروعی تلخ، چرا که پس از دوازده سال تیم انگلستان بازی را دو بر یک واگذار کرد و شکست خورد. در این سال برای دومین بار همراه لستر به دیدار نهایی جام حذفی رسید ولی مغلوب منچستر یونایتد شد تا در حسرت قهرمانی باقی بماند. جام جهانی 1966 اوج دوران ورزشی بنکس بود. او در این سال به همراه تیم ملی انگلیس با ارائه بازیهای بسیار درخشان پس از مغلوب کردن تیم ملی آلمان در دیدار نهایی بر جام ژول ریمه بوسه زد. سال بعد او با رقم 65 هزار پوند که در زمان خود رکوردی برای انتقال یک دروازه‌بان به شمار می‌رفت به استوک سیتی پیوست و شش سال برای این تیم بازی و یک بار جام اتحادیه را فتح نمود. چهار سال پس از قهرمانی در جام جهانی 1966، او برای حضور در دومین جام جهانی زندگیش همراه تیم ملی انگلیس عازم مکزیک شد و علی‌رغم درخشش فوق‌العاده‌ای که داشت با شکست در برابر برزیل در مرحله گروهی به مصاف تیم ملی آلمان در یک چهارم نهایی رفت. در این دیدار تماشایی که یادآور فینال جام جهانی 1966 بود، آلمانها که تیم فوق العاده قدرتمندی داشتند با رهبری فرانس بکن باوئر به برتری 3 بر 2 دست یافتند تا یاران بنکس وداعی زودهنگام و تلخ با جام جهانی داشته باشند. دو سال بعد در جریان پیروزی یک بر صفر انگلستان برابر اسکاتلند، بنکس با 73 بازی ملی برای همیشه با پیراهن تیم ملی وداع کرد. در این سال او به همراه استوک سیتی فاح جام اتحادیه انگلیس شد و عنوان برترین بازیکن سال کشورش را هم به دست آورد ولی یک حادثه رانندگی که باعث کورشدن چشم چپش شد، باعث گردید او پس از مدتی برای همیشه از فوتبال خداحافظی کند.

ژوزف ماساپوست (چکسلواکی)

تولد:1931
محل تولد:موست- چکسلواکی
باشگاهها:موست، تیلپس، دوکلاپراگ
مهمترین افتخارات:نایب قهرمانی جام جهانی 1962، مرد سال فوتبال اروپا 1962
تیم ملی چکسلواکی: 61 بازی

ژوزف ماساپوست برترین بازیکن کشور چکسلواکی در دهه 50 و 60، در سال 1931 در موست واقع در شمال بوهمیا چکسلواکی به دنیا آمد. او پسر یک معدنچی بود و فوتبال را به عنوان یک مهاجم بغل از همان شهر موست آغاز کرد. در سال 1948 او به تیم تیلپس پیوست و سه سال در آن بازی نمود. سپس به دوکلا پراگ که یک تیم ارتشی بود ملحق شد و در کنار سواتو پلوسکال که یک هافبک با قدرت بدنی بسیار بالا بود زوجی فوقالعاده تشکیل داد و در طی سالهای 1957 تا 1967 در تمام 18 بازی باشگاهش در جام باشگاههای اروپا به میدان رفت. در جام جهانی 1958 در سوئد، ماساپوست 4 بار برای چکسلواکی بازی کرد.تیم ملی چکسلواکی  در بازی سرنوشت ساز در برابر ایرلند شمالی حذف شد. چهار سال بعد او در جام جهانی 1962 یک ستاره تمام عیار بود و با درخشش خود موجبات حضور چکسلواکی در فینال را فراهم کرد. در دیدار پایانی با گل او، تیمش از برزیل جلو افتاد ولی در نهایت 3 بر 1 شکست خورد تا صاحب مدال نقره جام جهانی شود. در سال 1963 به همراه پلوسکال و پوپلوهار برای تیم منتخب جهان در برابر انگلستان در ویمبلی لندن بازی کرد. او مجموعاً 63 بار برای چکسلواکی به میدان رفت و در سال 1962 هم موفق به دریافت توپ طلای بهترین بازیکن اروپا شد.