سیلویو پیولا (ایتالیا)

تولد: 29 اکتبر 1913،وفات : 1996
محل تولد:لوملینا- ایتالیا
باشگاهها:پرو ورچلی، لاتزیو، تورینو، یوونتوس، نووا
مهمترین افتخارات:قهرمان جام جهانی 1938، آقای گل سری A در 1937 و 1943، رکورددار گلزنی در سری A با 274 گل
تیم ملی ایتالیا: 34 بازی ، 30 گل
حضور در جام جهانی:یک دوره (1938)- 4 بازی ،5 گل

پیولا در پیدمونت واقع در لوملینا به دنیا آمد و با تیم پروورچلی در فصل 30-1929 در لیگ ایتالیا حضور یافت.
نخستین بار پیولا در 24 مارس 1935 پیراهن تیم ملی ایتالیا را بر تن کرد و در پیروزی 2 بر صفر ایتالیا بر اتریش زننده هر دو گل بود.
او در سال 1934 به لاتزیو پیوست و هشت سال در این تیم بازی کرد و در فصل 37-1936 با پیراهن این تیم آقای گل سری A شد.
در جمع مهاجمان برجسته جام جهانی 1938 بی شک او برترین بود که با قدی بلند و سرعتی بسیار بالا برای هر مدافعی بازیکنی خطرناک بود.
او در این جام 5 گل زد از جمله دو گل در بازی پایانی در برابر مجارستان و قهرمان جام جهانی شد. در ماه مه 1939 در جریان دیدار ایتالیا با انگلیس در میلان او با مشت توپی را در درون دروازه قرارداد که داور آن را پذیرفت.
با شروع جنگ جهانی دوم او هم مانند دیگران فرصت بازی در تیم ملی را از دست داد.
پیولا در زمان بازیگریش موفق شد 274 گل در 539 بازی در لیگ ایتالیا به ثمر رساند که رکوردی جاودانه است.
او در سال 1953 برای همیشه فوتبال را کنار نهاد و به مربیگری روی آورد و تیم ملی زیر بیست و سه سال ایتالیا را در سال 1954 در برابر انگلستان رهبری کرد.

رودگولیت (هلند)

تولد: اول سپتامبر 1962
محل تولد:آمستردام - هلند
باشگاهها:هارلم، فاینورد، PSV آیندهوون، میلان، سامپدوریا، چلسی
مهمترین افتخارات: قهرمان جام ملتهای اروپا 1988، قهرمان جام باشگاههای اروپا 1989 و 1990، قهرمان جام باشگاههای جهان 1989 و 1990، قهرمان سوپر جام اروپا 1989 و 1990، قهرمان سری A ایتالیا 1988، 1992 و 1993، مرد سال فوتبال اروپا 1987، مرد سال فوتبال جهان 1987 و 1989
تیم ملی هلند : 64 بازی، 16 گل
حضور در جام جهانی:یک دوره (1990) - 4 بازی، یک گل

کاپیتان سورینامی الاصل تیم هلند در دهه هشتاد، فوتبال حرفه ای را در سال 1979 در هارلم آغاز کرد. استیل عالی و توانایی بازی سازی و گل زنی اش باعث شد در سال 1981 به تیم ملی هند دعوت شد و نخستین بازی ملی اش را در اول سپتامبر همین سال برابر سوییس انجام دهد.
پس از درخشش در هارلم او در سال 1982 به فاینورد پیوست و در طی سه فصل برای این تیم 30 گل در هشتاد و پنج بازی به ثمررساند و پس از آن راهی باشگاه آیندهوون شد.
به همراه این تیم او دوباره قهرمان لیگ هلند شد و پس از انجام 68 بازی و 46 بار گلزنی برای آنها با شکستن رکورد نقل و انتقالات جهان به میلان ایتالیا پیوست و در پایان سال 1987 عنوان مرد سال فوتبال اروپا و جهان را از آن خود ساخت و توپ طلایی خود را به نلسون ماندلا رهبر مبارزان با نژاد پرستی آفریقای جنوبی که در زندان بود اهدا کرد.
رودگولیت در کنار مارکوفان باستن و فرانک ریکارد، مثلثی را شکل داد که موجب قهرمانی هلند در جام ملت های اروپا در سال 1988 و قهرمانی تیم میلان در جام باشگاههای اروپا در سال 1988 و 1989 شد.

در جام جهانی هلند، گولیت و هم تیمی هایش با قبول شکست برابر آلمان غربی در مرحله یک هشتم نهایی از ادامه راه بازماندند.
این تنها جام جهانی زندگی گولیت بود؛ چراکه پیش از آغاز جام جهانی 1994 او به علت اختلاف نظر با کادر فنی تیم ملی، اردوی تیم را ترک کرد تا مسابقه با اسکاتلند در ماه می 1994 آخرین بازی ملی او باشد.
او پس از 6 فصل حضور در میلان به سامپدوریا پیوست و دو فصل هم برای این تیم بازی کرد و سپس راهی انگلیس شد و به باشگاه چلسی پیوست.
سه فصل حضور در چلسی که با مربیگری وی هم همراه بود باعث حضورش در نیوکاسل پس از رفتن کیگان شد.
گولیت در هدایت نیوکاسل بسیار ناکام بود و پس از فصلی کابوس وار به کشورش بازگشت و در سال 2003 به کادر رهبری هلند پیوست و یک سال با این تیم همراه بود.

ریموند کوپا (فزانسه)

تولد:سیزدهم اکتبر 1931
محل تولد:نوله مین - فرانسه
باشگاهها:اس.سی. اوانژه،ریمس ،رئال مادرید،ریمس
مهمترین افتخارات:مقام سوم جام جهانی 1958،بهترین بازیکن جام جهانی 1958،قهرمان جام باشگاههای اروپا 1957،1958،1959 ،قهرمان لیگ اسپانیا 1957،1958،قهرمان لیگ فرانسه 1953،1955،1960،1962،مرد سال فوتبال اروپا 1958
تیم ملی فرانسه :45 بازی ،18 گل

ریموند کوپا در یک خانواده معدنچی لهستانی در «نو-له-مین» در فرانسه به دنیا آمد. نام واقعی او کوپا ژفسکی بود. خود او هم در معدن کار می کرد، محل زندگی کوپا در کنار یک زمین فوتبال بود که در روزهای تعطیل آخر هفته محکی برای استعداد فوتبال او شد.
او در سن 18 سالگی به تیم دسته دومی «اس.سی. اوانژه» ‌پیوست. طوی نکشید آلبرباتو، مربی نامدار و مشهور تاریخ فوتبال جهان به نیروی فوق العاده کوپا پی برد و در سال 1951 او را به ورزشگاه «ریمس» که روزگاری شهرت جهانی داشت برد.
او در آنجا در سالهای 1953 و 1955 به قهرمانی فرانسه رسید.
اولین حضور بین المللی او در برابر تیم آلمان در روز 5 اکتبر 1952 در ورزشگاه کلمب پاریس بود. او در دو بازی اول جام جهانی 1954 در مقابل تیمهای ملی یوگسلاوی و مکزیک ظاهر شد.

فینال جام قهرمانان اروپا در 13 ژوئن 1956 بین ریمس و رئال مادرید اگرچه با پیروزی چهار بر سه رئال و قهرمانی این تیم به پایان رسید، اما در نتیجه نمایش خیره کننده کوپا در این بازی، رئال مادرید خواهان او شد و به این ترتیب کوپا به این تیم پیوست.
کوپا سه سال در رئال مادرید باقی ماند و در کنار ستارگانی مانند دی استفانو، پوشکاش و جنتو، سالهای طلایی را برای این تیم رقم زد.
ریموند کوپا با قد کوتاهش که فقط 68/1 متر بود در جام جهانی 1958 سوئد به خلق هیجان و لحظات تحسین برانگیزی نایل آمد.
ژوست فونتین گلزن بی مهار تیم ملی فرانسه که در این جام با به ثمر رساندن 13 گل ضمن کسب مقام آقای گلی، رکوردی دست نیافتنی را به دست آورد از پاسهای طلایی و بی نقص کوپا تغذیه می شد.
در این جام فرانسه به مقام سوم جام جهانی دست یافت. کوپا نیز به عنوان بهترین بازیکن جام جهانی شناخته شد و در همان سال کفش طلایی بهترین بازیکن اروپا را نیز جایزه دریافت کرد.
ریموند کوپا که «ناپلئون فوتبال» لقب گرفت در سال 1959 به رمس برگشت و بار دیگر موفقیت را به این تیم بازگرداند.
تیم رمس در سالهای 1960 و 1962 قهرمانی فرانسه را بدست.
کوپا در 11 نوامبر 1962 در 31 سالگی در برابر تیم ملی مجارستان آخرین بازی ملی خود را انجام داد.

مارکو فان باستن (هلند)

تولد:سی و یکم اکتبر 1964
محل تولد:اوترخت - هلند
باشگاهها:اوترخت(81-1980)، آژاکس(87-1981)، میلان(93-1987)
مهمترین افتخارات:قهرمان جام ملت های اروپا 1988، آقای گل یورو 88، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1989 و 1990، قهرمان جام بین قاره ای 1989 و 1990، قهرمان جام برندگان جام اروپا 1987، قهرمان سری A ایتالیا 1988، 1992 و 1993، مرد سال فوتبال اروپا 1988، 1989 و 1990، مرد سال فوتبال جهان 1992
تیم ملی هلند : 58 بازی، 24 گل
حضور در جام جهانی: یک دوره (1990)- 4 بازی

او پس از کرایف شایسته ترین محصول باشگاه آژاکس است و بزرگترین مهاجمی که تاریخ فوتبال هلند تا به حال داشته است.
مارکو فان باستن فوتبال حرفه ای را از سال 1980 در باشگاه اوترخت آغاز کرد و در سال 1981 در حالیکه تنها هفده سال داشت به آژاکس پیوست وهفت فصل رویایی را در این تیم گذراند.
فان باستن در آژاکس به سه عنوان قهرمانی لیگ هلند و سه جام حذفی دست یافت و در سال 1987 با رهبری این تیم به مقام قهرمانی جام برندگان جام اروپا رسید.

فان باستن اولین بازی ملی خود را در هفتم اکتبر 1983 مقابل ایسلند انجام داد و در همان سال اولین گل ملی خود را وارد دروازه بلژیک کرد.پس از درخشش وی در آژاکس،سیلویو برلوس*********** مالک میلان او را به جوزپه میاتزا آورد و پس از اضافه کردن گولیت و ریکارد مثلث تیم ملی هلند را در باشگاهش ایجاد نمود.این مثلث رویایی موفق شد طی سال های 90-1988، دو قهرمانی سری A، دو قهرمانی جام باشگاه های اروپا و دو قهرمانی جام بین قاره ای برای میلان به ارمغان آورد و این تیم را تبدیل به مطرح ترین باشگاه جهان فوتبال کند.
فان باستن به همراه گولیت، ریکارد، کومان و فان بروکلن در جام ملت های اروپا در سال 1988 بازی هایی را به نمایش گذاشت که یادآور خاطرات خوش دهه هفتاد و کرایف بزرگ بود.
رینوس میشل که اوایل دهه هفتاد با ستارگانش انقلابی در فوتبال به پا کرده بود، نسل جدید فوتبال هلند را به سمت فتح یورو 88 رهنمون کرد.
فان باستن پنج گل در این رقابت ها به ثمر رساند (از جمله گل استثنایی اش در دیدار پایانی برابر شوروی) و همراه هلند قهرمان اروپا شد.در این سال او موفق شد عنوان مرد سال اروپا را هم به دست آورد، عنوانی که در سال های 1989 و 1992 هم تکرارشد تا از این نظر در کنار یوهان کرایف و میشل پلاتینی که هر یک صاحب سه توپ طلایی اروپا شده اند، قرار گیرد.
در میلان، هلندی های این تیم تمامی افتخارات را طی سه فصل به دست آوردند ولی در تیم ملی هلند، مثلث طلایی آنها چندان موفق نبود و در جام جهانی 1990 و یورو 92 تیم هلند ره به جایی نبرد.
البته فان باستن در میلان چنان درخشید که عنوان بازیکن سال جهان را در سال 1992 کسب کرد ولی متأسفانه این پایان دوران پرشکوه مهاجم جوان هلند بود.
فان باستن در سال 1993 و در جریان دیدارپایانی جام باشگاه های اروپا برابر مارسی که به شکست میلان انجامید آسیب دید و چنان این آسیب دیدگی شدید بود که ناگزیر در سن 29 سالگی برای همیشه از فوتبال کناره گیری کرد.
وی پس از سال ها دوری با قبول پست سرمربیگری تیم ملی هلند به عرصه جهانی بازگشت و هر چند در جام جهانی 2006 در مرحله یک هشتم نهایی توسط پرتغال حذف شد ولی بازی های جالب توجه شاگردان جوانش باعث ابقای او در این سمت شد.

گرد مولر (آلمان غربی)

تولد:سوم نوامبر 1945
محل تولد:نوردینگن - آلمان
باشگاهها:نوردیگن(64-1963)، بایرن مونیخ(79-1964)، فورت لودردیل ایالات متحده(80-1979)،
مهمترین افتخارات:قهرمان جام جهانی 1974، مقام سوم جام جهانی 1970، آقای گل جام جهانی 1970، قهرمان جام ملت های اروپا 1972، آقای گل جام ملت های اروپا 1972، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1974، 1975 و 1976، قهرمان جام در جام اروپا 1967، قهرمان لیگ آلمان 1969، 1972، 1973 و 1974، آقای گل اروپا (برنده کفش طلایی) 1970 و 1972، هفت بار آقای گل لیگ آلمان، مرد سال فوتبال اروپا 1970
تیم ملی آلمان:62 بازی، 68 گل
حضور در جام جهانی:دو دوره (1970 و 1974)- 13 بازی، 14 گل

او برترین گلزن تمام دوران است (ولی به گرد پای علی دایی ما نمیرسه) و شاید بهترین سنتر فوروارد.گرد مولر در تمامی رقابت هایی که حضور داشته از خود رکورد گلزنی بر جای نهاده است که شاید مهم ترین آن به ثمر رساندن 14 گل در دو دوره جام جهانی باشد که در سال 2006 رونالدو موفق شد این عدد را به 15 برساند (البته در سه دوره حضور و 18 بازی).او با 176 سانتی متر قد یکی از بهترین سرزنان فوتبال جهان بود.

گرد مولر درنوردیگن متولد شد و فوتبال را با باشگاه شهرش آغاز کرد و در سال 1964 به بایرن مونیخ پیوست و با 35 گل که در فصل اول حضورش به ثمررساند باعث صعود این تیم به لیگ دسته اول بوندس لیگا شد.
مولر در دوران موفق حضورش در بایرن مونیخ که تا سال 1979 به طول انجامید در بوندس لیگا 365 گل طی 472 مسابقه به ثمر رساند (رکوردی دست نیافتنی) و در طی 74 دیدار اروپایی 66 گل وارد دروازه حریفان بایرن مونیخ کرد که موجب قهرمانی آنها در سه فصل پیاپی جام باشگاه های اروپا شد.
همچنین چهار قهرمانی لیگ و چهار قهرمانی جام حذفی به لطف گل های تمام نشدنی مولر و حضور بکن باوئر برای بایرن مونیخ به دست آمد.در طی 14 فصل او هفت بار آقای گل بوندس لیگا شد و دو بار هم کفش طلای اروپا را به چنگ آورد.
مولر وقتی در سی و چهار سالگی به لیگ آمریکا رفت در آنجا هم برای تیمش 33 گل در طی دو فصل زد.

در عرصه ملی،مولر در جام جهانی 1970 در مکزیک یکی از ارکان اصلی تیم ملی آلمان غربی بود که با ده گلی که طی 6 دیدار برای تیمش به ثمر رساند ضمن کسب عنوان آقای گلی جام جهانی موجب کسب مقام سوم جام جهانی برای تیم آلمان شد.
دو سال بعد آلمان ها به لطف گل های او به مقام قهرمانی اروپا رسیدند تا شانس اول قهرمانی جام جهانی 1974 باشند که میزبانیش را بر عهده داشتند.
در جام جهانی 74 تیم آلمان تا دیدار پایانی پیش رفت و مولر سه گل در این راه برای تیمش به ثمر رساند.
در دیدار پایانی دو تیم 1-1 مساوی بودند که مولر با یک گل تماشایی نتیجه را به نفع آلمان تغییر داد و در نهایت باعث قهرمانی تیم ملی کشورش شد.این آخرین دیدار ملی وی بود، در حالیکه او طی هشت سال حضور 68 گل طی 62 مسابقه برای ژرمن ها زده بود.

دانیل پاسارلا (آرژانتین)

تولد: بیست و پنجم مه 1953
محل تولد:بوینوس آیرس - آرژانتین
باشگاهها:ریورپلات، فیورنتینا، اینترمیلان، ریورپلات
مهمترین افتخارات:قهرمان جام جهانی 1978، کسب پنج عنوان قهرمانی لیگ آرژانتین
تیم ملی آرژانتین:70 بازی، 22 گل

دانیل پاسارلا یکی از مقتدرترین مدافعان تاریخ جام جهانی محسوب می شود او برای هر تیمی یک رهبر کامل محسوب می شد و از همان سالهای اول بازی، کاپیتانی تیم ملی و باشگاهی که در آن باز می‌کرد را به عهده داشت. او با وجود قد 174 سانتیمتری خیلی خوب سر می‌زد و بیشتر گلهایی را که به ثمر رساند با ضربه سر بود.
تعداد گلهایی که او به عنوان یک مدافع زده در نوع خود منحصر به فرد بوده است. او در 298 بازی ای که در لیگ آرژانتین انجام داد 99 گل به ثمر رساند. این روند بعد از رفتن او به ایتالیا نیز ادامه داشت.
پاسارلا در جام جهانی 1978 که در کشور خودش برگزار شد به عنوان کاپیتان تیم ملی آرژانتین را همراهی کرد و توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد. عنوان «کاپیتان بزرگ» لقبی بود که پاسارلا به راستی لیاقت آن را داشت.
در جام جهانی 1982، آرژانتین نتوانست به مرحله نیمه‌نهایی برسد و حتی گل پاسارلا به ایتالیا کاری از پیش نبرد.
در مقدماتی جام 1986 پاسارلا با وجود داشتن 33 سال سن همراه تیم آرژانتین بود اما به علت مصدومیت، مرحله نهایی جام جهانی را از دست داد.
او در سال 1989 در حالیکه در باشگاه محبوب خود ریورپلات بازی می‌کرد، از فوتبال کناره‌گیری کرد.
در سال 1998 به سمت مربیگری تیم ملی آرژانتین منصوب شد اما پس از ناکامی آرژانتین در مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی، از این سمت کناره‌گیری کرد.

بیلی رایت(انگلستان)

تولد:ششم فوریه 1924 ، وفات :1994
محل تولد:ایرون بریج - انگلستان
باشگاهها:ولورهمپتون وندرز
مهمترین افتخارات: اولین بازیکن تاریخ فوتبال که از مرز یک صد بازی ملی گذشت، مرد سال فوتبال انگلیس 1952، قهرمان جام حذفی انگلیس 1949، قهرمان لیگ انگلیس 1954، 1958 و 1959
تیم ملی انگلستان: 105 بازی (90 دیدار به عنوان کاپیتان)

بیلی رایت یکی از اسطوره های فوتبال انگلیس، در ششم فوریه 1924 به دنیا آمد. در شانزده سالگی با ولورهمپتون وندرز قرارداد امضاء کرد هر چند که میجر باکلی مربی افسانه‌ای تیم، او را بیش از حد کوچک انجام می‌دانست.
پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال 1946 نخستین بازی ملی‌اش را انجام داد. در نهمین سال حضورش در ولورهمپتون با پیروزی سه بر یک برابر لسترسیتی در مسابقه نهایی جام حذفی بر اولین جام قهرمانی زندگی‌اش بوسه زد.
حضور در جام جهانی 1950 برزیل و انجام بازی‌های درخشان، او را در تیم ملی ثبیت نمود. رایت در دو جام جهانی بعدی هم تیم ملی کشورش را همراهی کرد ولی انگلستان نتوانست موفقیتی کسب نماید.
در سال 1954، رایت با رهبری تیم ولورهمپتون در میانه میدان به اولین عنوان قهرمانی لیگ انگلیس دست یافت و این موفقیت را چهار سال بعد هم تکرار نمود. در سال 1959 در جریان دیدار با تیم ملی آمریکا او یک صدوپنجمین و آخرین بازی ملی‌اش را انجام داد.
در طی سیزده سال حضور در تیم ملی، رایت تنها 5 بازی از 108 بازی تیم ملی انگلیس پس از جنگ جهانی دوم را از دست داد و نخستین بازیکن فوتبال جهان بود که از مرز یک صد بازی ملی گذشت.
در این سال او جایزه ویژه‌ای برای یک عمر خدمت به فوتبال دریافت نمود.
در سال 1962 او به عنوان مربی به تیم آرسنال پیوست. بیلی رایت در سال 1994 در سن هفتاد سالگی دار فانی را وداع گفت.